Picha kulturgunea Kongoko Errepublika Demokratikoko (Kongo-Kinshasha) Lubumbashi hirian dago, bertako artistek zuzenki kudeatzen duten kultura gune bakarra da eta eurentzako laguntza batzeko Ruper Ordorika, We Are Standard, El Mentón de Fogarty, Francis Deseo, Kutxi Marea, Drogas (Barricada), Eñaut (Ken Zazpi), Zea Mays, The Cherry Boppers, The Walk on Proyect, Gari, Jon Maia, Yogurinha Borova & Las Fellini… Guztiak egongo dira datorren asteko ostegunean Bilboko Sala BBKn. Festako sarreren bidez batutako dirua soinu ekipamendua erosteko baliatuko du Picha (irudia, swahilieraz) kulturguneak.
Akaso Kafe Antzokian egiteko moduko festa zen, egongo diren artistak, giroa eta helburuak kontutan hartuta, baina Garik elkarrizketa honetan dioenez, BBK enrollatu ei da ekonomikoki eta bere aretoan egingo dute. Sarrerak 20€ balio du eta Interneten eros daiteke hemen. Gehiago irakurri…
Aldaketa itzela ekarri du Al Jazeerak panorama informatiboan. Molde mendebaldarrekin eta diruz ondo hornituta, telebista dinamikoa, kritikoa, zorrotza, itxura profesional eta aseptikokoa ekarri du azken 15 urteotan, herrialde arabiarretan telebista eredu berria eta bakana izanik. Duela lau urte ingelesezko katea abian jarri zuenetik iraultza mundura zabaldu du, ikuspuntu alternatiboa ematen duen telebista konbentzional honek. Azken hilabeteotan erabakigarria izan da Tunisian eta Egipton izan diren matxinaden arrakastarako… Baina Libiaren kasuan, mendebaldeko komunikabideekin lerrokatuta, alde bateko informazioak bakarrik ematen ari da. Qatarrek interesa eta esku-hartze militar zuzena duen gatazka honetan neutraltzat hartzen jarraitu behar ote dugu? Gehiago irakurri…
Turismoa oso beldurtia da, gatazka edo ezegonkortasuna somatu orduko alde egiten du herrialde batetik. Ikusi dugu egunotan oso turistikoak diren Tunisian eta Egipton. Turista ere nekez nahasten da politikan, batez ere kultura eta hizkuntza aldetik arrotzak zaizkion herrialdeetan badabil. Esaterako, urtero Tunisia bisitatzen duten zazpi milioi atzerritarretatik zenbat bueltatu dira etxera azken urteotan bertako erregimen ustel eta polizialengatik asaldatuta?
Bertako lagun baten eskutik Tunisiako diktaduraren berri izan genuen duela urte batzuk. Mohamed txiripaz ezagutu genuen, geuk ziberkafe batengatik galdetuta. Turismoarekin zerikusirik ez zuen gazteak bere familia aurkeztu zigun bigarren egunean. Ez zen familia txirokoa bera, eta anaia abokatua zuen. Askatasun politikorik ez zegoela argi eta garbi azaldu zigun, presidentea “betirako” zela. Ez, ez zuen berak izaera aktibistarik, maldizio biblikoa balitz onartzen zuen, burumakur, besterik gabe. Gehiago irakurri…
Librevilletik abiatu zen hegazkina, Sao Tomera bidean. Aparailu txikia zen, zaharra, ezaugarririk gabea. Dozena bat bidaiari, beltzak gehienak. Gizon zuri ilegorri bati erreparatu nion, sartu zelarik eskuan neukan Espainiako pasaporteari begira geratu zelako, zerbait esatera zihoala iruditu zitzaidan, baina ahoa zabaldu gabe gure atzean jesarri zen. Gure artean euskaraz ari ginen, kilikatuta, batetik hegazkinaren itxura eskasagatik; bestetik, azkenik Alfon ezagutu behar genuelako.
Gure gaztaroko paisaia politiko bortitzaren parte zen Alfon Etxegarai, bere izena Plentziako horma askori ez eze, gure inguru eta sasoiko istorio tragiko bati itsatsia ikusten genuelako. Istorioak Lemoiz zuen izena eta haren ondorioak, tximeletaren hegadak bezala, denboran eta espazioan luzatu dira gaurdaino. Ezagunak genituen bere inguruko gertaerak, denak lazgarriak: David, ihesia, klandestinitatea, armak, GAL, tortura, deportazioa… Alfonek 14 urte zeramatzan irlan ezagutu genuenean, 1998ko urrian. Gehiago irakurri…
Gaur aurkikuntza bitxia egin dut, moderatzeko zain zeuden iruzkinak berrikustean: euskaraz idatzitako spam mezua. Euskaratze automatikoak dexente hobetu dira azkenaldion eta, hori baliatuta, blog bakoitzean bere hizkuntzan idatzitako spama jartzen dabiltza spamerrak. Beste hizkuntzetan ez da joera berria, baina euskararen kasuan, honetatik libre ginela uste genuen oraino:
Ona duzu eguna.
Zu oso benetako mailegu bila? bat prezio tasa?
2 barruan 3 lanegun. Duzu ukatu egin koherentziaz?
Zure banku eta bestelako finantza-erakundeek? Berri ona da hori!
Mailegu bitarteko eskaintzen dizugu € to $ 1,000.00 30,000,000.00 Max from. % 3
urteko emaitzak. Enpresa lehiakorrak garatzeko maileguak
EDGE / enpresa zabaltzea. Ziurtagiria, fidagarria, fidagarria gara,
Azkar, eraginkor eta dinamikoa. Eta lankidetza-lana financier
Real enpresa eta finantzaketa modu guztiak, erantzun hau e-mail: enpresa (helbidekendudut)@aol.com mailegua
epe luzerako mailegua eskaintzen dizugu hilabeteko eman berrogeita hamar urte.
Mailegu mota hauek eta eskaintzen dugu askoz gehiago da;
* Mailegu pertsonalak (Isad mailegua)
* Enpresa maileguak (mailegua Isad)
* Mailegua finkatzea * konbinazioa mailegua
* Home hobetzea.
Mesedez zaude pozik daude eta nahi izanez gero, gure eskaintza ekonomikoak, ez
Gurekin harremanetan jarri behar duzu gure zerbitzu badu behar bezala
Gurekin emateko honako informazio prozesua hasteko
Zure Maileguak arabera.
Mesedez bazara du lehenbailehen maileguaren interesa gaur
E-mail gurekin posta elektronikoko helbide honetara: (helbideakendudut)@aol.com ekin
Best Regards
Kate Tedy
Egunotan, Espainiako selekzioaren rola, horrek euskal gizartearekiko duen sinbolismoa eta atzean igartzen diren asmo politikoak ikusita, eztabaida dago futbola politika ote den eta, politika bada onargarria den. Nork bere ikuspuntutik aztertzen duenez, denetariko iritziak entzuten dira, kirola baino ez dela eta politika ez dela nahastu behar, Espainiaren garaipenak ospatzea ez dela politika… Baina euren leloak eta jarrerak ikusita inori ez zaio eskapatzen Moyua plazan bildutakoek kirol garaipenak ospatzeaz gain, autoafirmazio espainolista egiten dutela, bart gure kaleetan erantzuna nahiko urria izan den arren.
Invictus filma ikusi nuen lehengo egunean, arreta guztia Hego Afrikan jarrita egon den egunotan, oso film aproposa. Mandelak egindako kirolaren erabilera guztiz politikoa kontatzen du, filmak defendatzen duenez, erabilera guztiz onargarria, nazioa batzea eta zuri eta beltzen arteko berdintasuna bultzatu beharreko helburutzat onartzen dugunez gero. Ondo ulertu dute gurean espazio publikoa hartu eta hemen falta den espainiartasuna sustatu nahi dutenek. Gehiago irakurri…
Beti izan naiz AC/DC taldearen zale handia, ziur aski gitarra elektrikoarekin (zein imaginarioarekin) gehien bertsioneatu dudan taldea izango da Bon Scott defuntuarena (batez ere haren garaiko diskoengatik). Horregatik iaz azkenik BECera etorriko zirela jakin nuenean Bartzelonarako hartua nuen sarrera saldu eta Barakaldorako bi hartu nituen prezio beragatik. Gozatu nuen ikuskizunarekin -hori baita gehienbat- eta Angus Young-ek beste ariketa egin nuen, alegiazko punteoak orain, kantak oihukatuta gero, edo esku batekin katxia eutsiz eta bestearekin adarren keinua alegiazko adatsa ere errime astinduz.
Aurten berriro San Mamesera etorriko zirela eta, hoba ez, sarrera ere hartu nuen. Ez ilusio berarekin, baina katedralean ia edozein kontzertuk merezi du ikustea. Show berdina izango zela jakitun egonda ere joan nintzen. Ondo pasatu nuen, hegoaldeko fondotik soinua gaizki entzun eta agertokia urrun ikusi arren. Hitzordu historiko honen inguruko kronika asko irakurri ditugu jada, beraz ez naiz horretan luzatuko. Hori bai, “Thank you Spain” batekin amaitu zuen Brian Johnsonek emanaldia (Patxi Lopezen eraginez baino, bitartekarien zuhurtasun faltaren ondorioz, nik uste), eta seguru nago bihotzez eskertuta daudela taldekoak. Izan ere, han geunden 40.000 inguru lagunen sarrerekin kontuak eginda zenbaki potoloak ikusiko ditugu. Gehiago irakurri…
Gaur greba orokorra dago Euskal Herrian, bertoko sindikatu gehienak deituta. Kritikoa naiz sindikatuen rolarekin, baina alderdien jarrera lotsagarriarekin alderatuta eta dekretazoaren ostean izan bada ere, mugitu diren bakarrak dira orain artean. Hortaz, gaur blog hau greban dago, krisi finantzieroaren ondorioak langileek ez dituztela zertan ordaindu, banketxeek eta espekulatzaileak baizik, eta ekonomia espekulatzailea gelditzeko edo minimoki arautzeko ezer egin ez duten gobernuek ere. Beraz, gaur kalera irteteko eguna da, protestarako eguna, bai.
Azken urteotako telebista serierik entzutetsuena amaitzear dago. Bihar gauean (astelehen goizaldean) emango dute Lost (Perdidos – Les disparus) seriearen azken kapitulua, AEBetan eta mundu osoan aldi berean, 2004an abiatutako kontakizuna amaituz. Milioika zale dituen seriea zinezko fenomeno mediatiko eta soziala dugu, Interneten isla berezia duena.
Hasieratik amaierara arte hari bat jarraitu du serieak 121 kapitulutan, ez dira atal solteak eta denak hasieratik ikusi behar dira bertan gertatzen dena ulertzeko. Horregatik izango da hain garrantzitsua amaiera, trama misteriotsuaren korapiloa askatu eta naufrago taldearen odiseari amaiera emango diolako. Horregatik ere askok saretik eskuratuta ikusi ahal izan dugu seriea lehenengo kapitulutik hasiz eta hilabete gutxiren buruan, telebistan sei urte iraun duen harian azkar eguneratu arte. Gehiago irakurri…
Portsmouth-Bilbao-Portsmouth ofizialki eta guretzako Santurtzi-Portsmouth-Santurtzi, eskaintza merke bati esker ibilbidea egin eta Pride of Bilbao ontzia ezagutzeko aukera izan genuen iragan astean, lagun batek eta biok. Urte hasieran P&Ok iragarri zuen linea hau kentzeko erabakia, errentagarria ez dela argudiatuta. Beraz, ontziak irailaren 27an azken bidaia egingo du. Bizkaitar gehienok ferryari bizkarra emanda bizi izan gara 17 urteotan, ni neu bai behintzat. Horregatik, eta aukera kentzen digutenean ez damutzeagatik, ontzia kendu aurretik bidaia egitea pentsatu nuen… Gehiago irakurri…
