Usteltze digitalaren mehatxua(e)ko iruzkinak http://www.sarean.com/sarean/566 Jabi Zabalaren bitakora Wed, 12 Oct 2011 10:25:06 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3 sarean.com » Zergatik, zertarako idazten dugu?(e)k http://www.sarean.com/sarean/566/comment-page-1#comment-2975 sarean.com » Zergatik, zertarako idazten dugu? Mon, 13 Mar 2006 08:55:31 +0000 http://www.sarean.com/sarean/?p=566#comment-2975 [...] Ez dut bide makabro horretan sakonduko, baina egia da gure ondorengoentzat gure zati bat gordetzeko nahiak ere gidatzen gaituela. Zergatik eraiki zituzten cromlech-ak, zergatik jartzen dira izenak hilarrietan? Zergatik margoztu zituzten eskuak Santimamiñen? Eta asmo horrek huts egiten du gehienon kasuan. Gu bagoaz, gure lanak geratzen ei dira hemen… Eta obsesioa bilakatzen da mezua uztea, botiletan mezuak, naufragoak bezala. Hainbat botila hartu eta hainbat mezu idatzi baina inoiz ez dugu bakar bat ere norbaiten eskuetara helduko den erabateko ziurtasunik. Urrunegi joan gabe, ez dakigu gauza handirik gure birraitita-birramamen gainean… Zeintzuk ziren euren kezkak, euren eguneroko gauzak, euren lagunak, nondik ibili ziren… Horrelako kezkarik izan zuten inoiz eurek? Idatzi zuten bitakorarik edo egunerokorik? Guk idazten dugu, batzuoi paperezko liburuetan argitaratzen dizkiete idatziak, beste batzuei prentsan, batzuek bloga dute… Baina horrek botiletako mezuen moduan, ez du erabateko fidagarritasunik eta agian horrek kezkatu beharko gaitu. Bai? Momentuz, harlauza batean mailukadaz idatzitakoak blog bateko mila testuk baino iraunkortasun gehiago du. Hemerotekak, berriz, Egipto zaharreko hilobi bat baino ilunagoak eta hauskorragoak bihurtzen dira denborarekin. [...] [...] Ez dut bide makabro horretan sakonduko, baina egia da gure ondorengoentzat gure zati bat gordetzeko nahiak ere gidatzen gaituela. Zergatik eraiki zituzten cromlech-ak, zergatik jartzen dira izenak hilarrietan? Zergatik margoztu zituzten eskuak Santimamiñen? Eta asmo horrek huts egiten du gehienon kasuan. Gu bagoaz, gure lanak geratzen ei dira hemen… Eta obsesioa bilakatzen da mezua uztea, botiletan mezuak, naufragoak bezala. Hainbat botila hartu eta hainbat mezu idatzi baina inoiz ez dugu bakar bat ere norbaiten eskuetara helduko den erabateko ziurtasunik. Urrunegi joan gabe, ez dakigu gauza handirik gure birraitita-birramamen gainean… Zeintzuk ziren euren kezkak, euren eguneroko gauzak, euren lagunak, nondik ibili ziren… Horrelako kezkarik izan zuten inoiz eurek? Idatzi zuten bitakorarik edo egunerokorik? Guk idazten dugu, batzuoi paperezko liburuetan argitaratzen dizkiete idatziak, beste batzuei prentsan, batzuek bloga dute… Baina horrek botiletako mezuen moduan, ez du erabateko fidagarritasunik eta agian horrek kezkatu beharko gaitu. Bai? Momentuz, harlauza batean mailukadaz idatzitakoak blog bateko mila testuk baino iraunkortasun gehiago du. Hemerotekak, berriz, Egipto zaharreko hilobi bat baino ilunagoak eta hauskorragoak bihurtzen dira denborarekin. [...]

]]> sarean.com »(e)k http://www.sarean.com/sarean/566/comment-page-1#comment-2908 sarean.com » Sun, 06 Nov 2005 20:47:15 +0000 http://www.sarean.com/sarean/?p=566#comment-2908 [...] [...] [...] [...]

]]> Ricardo Gómez(e)k http://www.sarean.com/sarean/566/comment-page-1#comment-1330 Ricardo Gómez Wed, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000 http://www.sarean.com/sarean/?p=566#comment-1330 Kaixo, Jabi: Aspaldi irakurri nuen pasadizo bat zure postaren harira datorrena eta hona ekarri nahi nuena. Baina egunotan non irakurri nuen ezin aurkiturik ibili naiz. Azkenean, gutxi gorabehera zer gogoratzen dudan esango dizut, ea beste norbaitek nik baino oroimen hobea eta ordenatuagoa duen (oharra: ez da Platonen Fedon elkarrizketa, nolabaiteko antza badu ere): Nonbait, idazkera asmatu zenean, asmakizun berria defendatzen zuen batek hala esan omen zuen: oroimena hauskorra da, eta gauzak erraz ahantz daitezke; gorde nahi ditugun hitzak idatz ditzagun harriaren gainean eta bertan denak betiko iraungo du. Mende batzuk geroago, beste batek hala esan omen zuen: harria hauskorra da; erraz eror daiteke eta apurtu. Idatz dezagun papiroaren gainean eta bertan denak betiko iraungo du. Geroago hala esan omen zuen beste batek: papiroa hauskorra da; hezetasunak erraz desegiten du. Idatz dezagun pergaminoaren gainean eta bertan denak betiko iraungo du. Bueno, hemen utziko dut, gehiago ez luzatzearren. Suposatu daiteke nola amaitzen den ipuina, ezta? Ala... ez du amaierarik? Kaixo, Jabi:

Aspaldi irakurri nuen pasadizo bat zure postaren harira datorrena eta hona ekarri nahi nuena. Baina egunotan non irakurri nuen ezin aurkiturik ibili naiz. Azkenean, gutxi gorabehera zer gogoratzen dudan esango dizut, ea beste norbaitek nik baino oroimen hobea eta ordenatuagoa duen (oharra: ez da Platonen Fedon elkarrizketa, nolabaiteko antza badu ere):

Nonbait, idazkera asmatu zenean, asmakizun berria defendatzen zuen batek hala esan omen zuen: oroimena hauskorra da, eta gauzak erraz ahantz daitezke; gorde nahi ditugun hitzak idatz ditzagun harriaren gainean eta bertan denak betiko iraungo du.

Mende batzuk geroago, beste batek hala esan omen zuen: harria hauskorra da; erraz eror daiteke eta apurtu. Idatz dezagun papiroaren gainean eta bertan denak betiko iraungo du.

Geroago hala esan omen zuen beste batek: papiroa hauskorra da; hezetasunak erraz desegiten du. Idatz dezagun pergaminoaren gainean eta bertan denak betiko iraungo du.

Bueno, hemen utziko dut, gehiago ez luzatzearren. Suposatu daiteke nola amaitzen den ipuina, ezta? Ala… ez du amaierarik?

]]> Mifune(e)k http://www.sarean.com/sarean/566/comment-page-1#comment-1331 Mifune Wed, 30 Nov -0001 00:00:00 +0000 http://www.sarean.com/sarean/?p=566#comment-1331 Orduan idatz dezagun bihotzaren gainean eta besteen gainean ere. Orduan idatz dezagun bihotzaren gainean eta besteen gainean ere.

]]>