'iritziak' ataleko artxiboak
Pare bat aste hemen ezer idatzi barik, eta ez da gai faltagatik. Hainbat konturen gainean
idatz nezakeen: Egunotako beroaz, Bruselako eztabaidaz, Euskaltel-Orange aferaz, Ruperren lehengo eguneko kontzertuaz edo Xamarrek lehengoan aurkeztutako liburuaz… Baina Interneten bidezko informazio alternatiboa maite dugunok hunkitu gaituen gertaera bat aipatu nahi dut gaurkoan. Indymediako berri emaile Bradley Will hil dute Oaxacan. Betikoek hil dute, boterearen morroiek
Urriak 29, 2006
Lehengo ostegunean Kafe Antzokian izan genuen Kutsidazu Bidea Ixabel-en aurkezpenaren osteko jaian. Ezin izan nuen orduan filma ikusi, baina jende guztia poz-pozik zebilen. Han zeuden filmekoak, hainbat aktore eta bestelako gonbidatutak. Une batean gizon bat aurkeztu zidaten. Bere esku erraldoiak nirea estutzen zuen bitartean “Ixabelen aita” entzun nuen. Belauntzakoa zela esan zidan, eta liburuko aitaren rolerako egokia zirudiela pentsatu nuen. Nahiko berandu zen dagoeneko eta aretoa gaztez betetzen ari zen, baina Jose Luis Ugartemendia gustora zegoen: natural natural zebilen batzuekin eta besteekin berbetan, bere testuinguru naturaletik erabat at zegoen arren; norbaitek esan zuenez, como pedro por su casa.
Bart filma ikustera joan nintzen Capitolera. Asko gustatu zitzaidan filma, baita Ixabelen aita ere. Metodoko aktorea ez da izango, baina ederto egiten du berea. Etxera heldu, ETB jarri eta bertako saio batean berriro gizona. Han ikusi dut, lehenengo bere baserrian, atrezzo naturalarekin, gero Donostiako zinemaldian, dotore-dotore eta natural-naturala. Nik aurtengo errebelazio saria emango diot.
Urriak 10, 2006
Gaur izan naiz 18/98+ lan taldeak azaroaren 11rako antolatzen ari den jaialdiaren aurkezpenean. BECen izango den jaialdi handi honetan musikaren bidez bildu nahi dute auzipetuekiko elkartasuna eta salaketa ahots askoren arteko adierazpen masiboa bilakatu. Elkartasuna adierazteaz gain, epaiketari aurre egiteko beharrezkoa duten laguntza ekonomikoa ere bildu nahi dute antolatzaileek. Horretarako Fermin Muguruzaren lankidetza dute, berak oso kontzertu berezia emango baitu jaialdian.
Aspaldi ez du Ferminek kontzerturik egiten eta, norbaitek haren adierazpen batzuetatik erretiroa ondorioztatu bazuen ere, kontrakoa erakustera dator azaroaren 11ko kontzertu hau. Diskoa argitaratu zuen maiatzean, Jamaikan ibili ostean, baina ondoren ez du zuzenekorik eman diskoa aurkezteko. Horregatik oso berezia izango da BECekoa, baita berarekin zuzenean aritzeko ekarriko dituen lagunengatik ere. Euskal Herria Jamaika Clash diskoko kantek osatuko dute emanaldiko errepertorioa, baita BFDrekin entzun ahal izan genituen bere ibilbide osoko doinuek ere.
Zuzenean, ohiko bidaide dituen Mikel Abrego, Sorkun, Xabi Solano eta enparauez gain, Jamaikako gomitatuak izango ditu berarekin, Masta Blasta, Lisa Dainjah edo Franklin Bubbler Waul kasu. Jai Alai Katumbi Express-ekin berton ezagutu ahal izan genuen Gerard perkusio jole fina ere izango da bertan.
Baina beste talde batzuk ere izango dira BECen, 20:00etan hasiko den jaialdian. La Banda del Surdo perkusio eta hankapalu talde katalanak jaia girotuko du. Esperientzia eta ospea dute, Cirque du Soleil edo Comediants-ekin jardun baitute. BAD Sound System irundarrak ere arituko dira euren ahotsak dancehall, ragga eta hip-hop doinuen gainean goratzen.
Baina dudarik gabe bisitarik bitxiena Dam taldearena izango da. Palestinako lehenengo Rap taldea dugu Dam, arabieraz abesten dute eta hip hop-aren bidez Palestinako erresistentziaren ahotsa zabaldu nahi dute. Euren lehenengo diskoa izango denaren aurrerapena ekarri du Ferminek eta oso soinu ona erritmo eta doinuen nahasketa bitxiak: hip-hop erritmoen oinarrien gainean darbuken dardara eta lauden doinuak, mendebalde eta ekialdearen arteko fusio garbia. Euren webgunean bertan entzun daitezke Dedication disko honetako zenbait kanta eta beste zenbait doinu ere Myspaceko euren txokoan.
Sarreraren salneurria 18,98 eurokoa izango da eta bakarrik ticktackticket-en bidez (Explorer only) eskatu ahal izango da, tamalez (TTT Babylon delako diot), sarrerak batzeko hainbat toki izango diren arren. Laura Mintegik aurkezpenean “auzolan” moduan definitu duen jarrera hartzeko gonbita egin du ekimen honen aurrean, azken finean gutako edozein sartuta egon litekeen burugabekeria honen aurrean enpatiatik elkartasun aktibora pasa gaitezen, gure alde ere balitzan jokatu beharra dugu.
Hainbat hedabide, elkarte eta jenderen babesa bildu dute jaialdiko antolatzaileek, tartean nirea, noski, baita zurea ere, seguru. Animo eta ea 18098 lagun biltzen garen BECen!
Irailak 21, 2006
Duela urte eta erdi idatzi nuen hemen Dreamhost-en hosting merkea eta ona gomendatuz. Bada, bitarte honetan ez dut aparteko arazorik izan eta orokorrean balantzea erabat positiboa da momentuz. Ordura arte hainbat esperientzia txar sufrituta nengoen hosting zerbitzuekin eta horregatik gomendatu nuen aurkikuntza. Hainbat lagunek egin didate kasu orduz gero eta eskertzen diet, nire izena aipatuz hosting-a hartu duen bakoitzagatik niri deskontua egin didatelako. Eurak ere gustora daude denak, itxura denez.
Iraungo ahal du honela! Insha-allah. Baina uste dut ematen didaten deskontu hori zerbitzua kontratatzen duenarekin ez elkarbanatzea ez dela bidezkoa nire aldetik. Ez da nire helburua aberastea, ahal dela ostatatze eta konexio gastuak estaltzea baino. Horregatik, sortu dut promo kode hau, merke45 izenekoa. Dreamhost hartzen duenak merke45 hori aipatzen badu 45 dolarreko deskontua izango du urtebete, bi urte edo beste edozein hosting mota kontratatzean. Beraz, are merkeago aterako zaio zerbitzu bera: urte bat hartuz gero 58 bat euro kostatuko zaio, bi urte hartuz gero, 115 inguru (5 euro hilean). Lehenago aukera izan banu…
Bada, Dreamhosten eskaintzan hobekuntza nabariak izan dira ordutik hona. Orain oinarrizko plana nahikoa da edonorentzat, egia esan, ez baitu seguruenik gehiagoren beharrik izango. Izan ere, hauxe emango digu Dreamhostek hileko 5 bat euro horien truke (nik Level 1 edo oinarrizko plana hartzea gomendatzen dut, nahiko eta sobera edozertarako):
- Hosting-erako tokia: 20 GByte, astero 160 MegaByte hazten dena. Gure filmoteka guztia jartzeko beste.
- Hileko transferentzia: TeraByte bat. (1024 Giga), astero 8 Giga hazten dena. Gure disko osoa konpartituta ere ez genuke gaindituko astakeri hori.
- Nahi beste domeinu osorik eta independienteki ostatatzeko aukera. Nik, besteak beste, sarean.com, irratia.com eta saharatik.com dauzkat.
- Nahi beste MySQL Datu base, 3000 e-posta kontu (POP / IMAP), 75 Shell / FTP kontu, PHP4, PHP5, Shell sarbidea, nahi beste cgi, jabber, estatistikak, web kontrol panela…
- Edozein formato edo neurriko artxiboak jartzeko aukera. Berdin da 700 megako .avi bat jartzen baduzu ere.
Benetan brutala da Dreamhosten eskaintza une honetan. Gainera, one click install batzuk badituzte, hau da, click batekin instalatzen dizute (baita eguneratu ere) Wordpress blog sistema, MediaWiki Wikia, PhPBB foroak, Advanced Poll, osCommerce Store, Joomla (Mambo) CMS, Gallery Image Album eta WebCalendar egutegia. Eurek ere bloga dute Wordpressekin eta eztabaidagunea zein wikia erabiltzen dituzte erabiltzaileei laguntza emateko. Duela bederatzi urte sortu zenetik sendo iraun du bere ikuspegi gaztearekin, etengabe hazten. Diotenez, gehiegizko irabaziak bilatzen dituzten hosting urrietako merkatariak baino ondraduagoak direlako jarri dizkiete prezio merke horiek zerbitzu erraldoi horiei eta, diotenez ez dira euren globoa gehiegi puzten ari, ondo kalkulatuta omen daukate hazkundea eta hari arazorik gabe aurre egiteko gai direla. Amen!
Gustatu ez zaidan kontu bakarra azkenaldion spam-aren kontra borrokatzeko hartu duten neurria da. Mezuen bidalketetan muga berriak ezarri dituzte, helbide jakin batetik ordu bakoitzeko 100 lagun baino gehiagori ezin baizaie mezu bat igorri. Zorrotzegia da agian orduko 100 jasotzaileko muga hori, batzuetan mezu kolektiboak lagun gehiagori bidaltzen baizazikie. Bidalketa kolektiboak egiteko beste alternatiba batzuk badira (yahoogroups, postaria…), baina eurek bat ematen dute: euren banaketa zerrenden sistema erabiltzea. Hori bai, banaketa zerrenda bat sortzen duzularik jasotzaile guztiek beren onespena eman behar dute eta zerrendan egotea onartu behar dute, konfirmazio mezu batean klik eginez.
Irailak 18, 2006
Gueñesen dagoen Reckitt Benckiser enpresaren fabrika kenduko dute, seguraski multinazionalak diru gehiago irabaziko duen beste leku barera eramateko. Etxeko garbiketarako produktuak egiten ditu enpresa honek mundu osoan, ez baitira hemengoak Woolite, Calgonit, Colon eta gainerakoak. Laster azaldu dira, Landabenen eta Gasteizko Mercedesen kasuetan bezala deslokalizazioa salatzen duten ahotsak. Jaurlaritzak deslocalización de libro iritzi dio multinazionalak alde egiteari. Badirudi ez dugula ikusten deslokalizazio baten ondorioz etorri direla enpresa horiek hona… Oraingoa ez da deslokalizazioago, ordea, enpresa bera eta erabaki guneak ez baitira bertokoak. Bestela esanda: kanpoko enpresa bat, demagun Alemaniatik etorri zitzaigunean, orduantxe zen deslokalizatu, ezta? Zergatik etorri ziren, bada, euren herrialdea utzita eta nahiz eta ziur aski bertan etekina eman? Enpresak diru gehiago irabazi nahi zuelako.
Hemengo enpresa bat, ondo funtzionatu arren, kendu eta Koreara daramate. Handik denbora batera, han ere etekinak eman arren, Koreatik Indonesiara edo Malaysiara eramango dute, abantaila fiskalak jasotzeaz gain (Europar Batasunaren kontroletik at) soldata oso baxuak ordainduko dituztelako. Onena multinazionalak gurera etortzea dela esaten digu Eusko Jaurlaritzak eta haiei horretarako abantailak eskaintzen dizkie, baina Euskal Herria munduko txokorik ederrena izanagatik ez gara neoliberalismoak dakarren deslokalizazio prozesu horretan pieza bat besterik.
Irailak 17, 2006
Aste batzuk Txosnapean bizi ostean hartu dut une bat bitakorara bueltatu eta, txosnaren inguruan lerro batzuk idazteko. Lehengo egunean erdarazko blog batean irakurri nuen testu batek errealitate gordin bat ekarri zidan gogora: zein zaila den hedatutako akatsak zuzentzea. Duela 11 urte jakin nuen txosna idatzi behar zela eta ez txozna. Hala ere, nire eragin zirkulo mugatuan txosnaren aldeko kanpainia egin dudan arren, oraindik txozna da nagusi, erdarazko testuetan batik bat. Gure bizkai mendebaldeko euskalkitik euskara batura hedatutako berba da, garai batean etxola bat izendatzeko erabilia.
Baina gaizki idatzitakoek masa komunikabideen laguntza dutenean alferrekoa da haien hedapenaren aurkako gurutzada indibiduala (Euskadi Gaztearen betiereko weborria dut gogoan), komunikabide tradizionalek ez baitute informazioaren ondoan iruzkinik agertzeko aukerarik ematen. Hori da euren aje nagusia egun, blogosferatik ikusita.
Esaterako, inpotentziaz ikusi nuen duela hiru bat urte hasi zela Zorrozaurre hedatzen, Deustuko erriberako Botika zaharreko gunea izendatzeko. Zorroza ibaizabalen kilometro bat beherago egon arren, portuak kanalaren sarreran libre utzitako zabalgunean Aste Nagusiko kontzertuak hasi ziren egiten bertan eta izen berria behar omen zuen dagoeneko izena zuenak. Halako batean, gerra hori galdutzat jotzen nuenean, agertu zen (hedabideetan noski) Botika zaharra eta badirudi apurka-apurka gailentzen ari zaiola Zorrozaurre izendapenari.
Bidenabar, Bilbon gauzak izendatzeko moduaren adibide bereziki iraingarria izan da urte askoan Francesc Macià abertzale katalanaren omenezko kaleari Francisco Macía esatea udalaren agiri eta kaletegi ofizial guztietan. Antiespainiar sutsua zena omentzea bere izena espainiartuta, hori da Bilboko udalaren sentsibilitatea hizkuntzarekiko.
Baina albistegietara bueltatuta, kazetaria euskalduna izatea ez dut uste aitzaki onargarria denik Cervantesen hizkuntzan mintzatzean ETB2an egin ohi diren hankasartzeak onartzeko. Maite dut erdaraz zuzen idaztea eta irakurtzea, horregatik Teleberriko erdarak ere kezkatzen nau.
Oraintsu arte patera ziren Marokotik zetozenak bederen, eta orain zabaldu da cayuco izendapena Mendebaldeko Saharaz hegoaldeko etorkinak ekartzen dituzten egurrezko bateletarako. Cayuco, ordea, Hego Amerikan erabiltzen den hitza da, oso bestelakoak diren ontziak izendatzeko. DRAEk dioenez, zera da cayuco bat:
1. m. Embarcación india de una pieza, más pequeña que la canoa, con el fondo plano y sin quilla, que se gobierna y mueve con el canalete.
Afrikarrak dira, ez indioenak, askoz handiagoak dira, gila daukate, motorrez mugitzen dira eta lemaz gobernatu. Beraz, Mauritaniatik eta Senegaletik 80 lagun ekartzen dituzten batel handi horiek ez dira cayuco-ak.
Lazaro Carreterekin ikasi dugu singladura ez dela bidaia, egun batean (24 ordu) egiten den bidaia zatia baino. Armada batean efectivos ez dela soldadu kopuruaren sinonimo hutsa. Baina alferrekoa da akatsak nabarmentzea kazetariak birziklatzen ez badira. Gogora datorkit orain TVEko Telenorte albistegian egiten zuten euskarazko laburpena. Emakume baten ahotsak eguneko albisteak aipatzen zituen, aurreko urteetan landutako arauak eta irizpideak islatzen ez zituen euskara batean. Azkenik konpondu dute arazoa TVEkoek, laburpena kenduz.
Baina akatsak zein erraz hedatzen diren esan dut lehenago, inork zuzenak diren egiaztatu barik. Lehengo egunean, TVE1 kate espainiarrean sukaldaria ari zen:
Hemos freído esto y luego…
-frito -zuzendu zion aurkezleak
-Si, claro, ya ni se lo que digo…
Aurkezleak ziurtasun osoz esandakoarekin bat egin zuen sukaldari gaixoak, freído ondo esanda egon arren. Izan ere, gizartean oso zabaldua dago aurkezlea edo kazetaria kamara aurrean egoteagatik derrigorrez ondo mintzatuko den ustea. Uste eta estatus ustela, kamarak emandakoa. Aitzitik, zenbat eta entzulego handiagoa izan, erantzukizun handiagoa du hedabideak gizartearekiko.
Irailak 2, 2006
Jakinmin naturala, alferreko obsesioa ala bestelako interesak? Ba ote dago sailkapen fidagarririk? Gure diskurtsoa norbaitek jasotzen duen jakin nahi izaten dugu web editoreok eta blogariok eta, egia esan, hedabide tradizionalen ondoan askoz errezagoa da Interneteko webgune bateko bisitarien gaineko datu zehatzak eskuratzea. Mezua heltzen den ikustea gauza bat da, baina besteekiko gure kokapenak gehiegi kezkatzen bagaitu gure egoa elikatzeko joera adikzio obsesibo modukoa bilaka daiteke, helburu terrenalagorik egon ezik.
Duela bi urte salatu nuen Alexaren sailkapena fidagaitza zela euskal webgune bisitatuenen, aipatuenen… sailkapena egiteko. Iaz berriro salatu nuen munduko txorakeriarik handiena zela Alexaren sailkapenarekin euskal webguneen rankina osatzea. Are, haren datuetatik Cybereuskadik eskuz eta gainetik egindako web baskoen sailkapena hartu eta, eskuz eta gainetik euskal webgune (elebakarren) sailkapena egiteak batere funtsik ez zuela argudiatu nuen iruzkin batean. Alabaina, ez didate kasurik egin, berriro aipatu baitute aurten erabili.com-en sailkapenaren kontua.
Oraingoan ezin nuen sinetsi sekula entzun barik neukan Ondopasabizkaian bezalako webgune erabat ezezagun batek 387. lekua erdiestea euskal webguneen inongo sailkapenetan. Hainbat datu oker zeudela egiaztatu nituen (Zapaterok bezala). Adibide hurbil-hurbila jartzeko, webgune hauxe ez zegoen zerrenda horretan, zabaldu.com eta beste hainbat bezalaxe. Baina zerrenda, euskaldunen agerpenari dagokionez ondo balego ere, Alexan oinarrituta dago eta Alexa, euskal webguneen sailkapen bat egiteko erabati fidagaitza dela errepikatzen dut, joño!
Oraintsu (obsesioa?) beste sailkapen sistema bat aipatu dute, Mikel Iturriak egin baitu bloglines zerbitzuak duen harpide kopuruaren araberako sailkapena. Alexarena baino fidagarriagoa ei da Bloglinesen harpidedunen arabera webgune baten estimazioa neurtzea, baina hori ere ez da webgune baten bizitzaren adierazpen partziala baino
Bloglinesek arazoak ematen ditu nire feed-arekin, feed-a ondo dagoen arren, eta agian horregatik ez dute kontutan hartu. Baina feeda ondo egonda ere, ez da hain erraza blog baten bloglineseko harpidedun kopurua neurtzea. Nire blogak hainbat feed edo bertsio ematen ditu: Atom, RSS2… Baina eragozpenak ez dira hor amaitzen: Bloglines ez da perfektoa teknikoki eta, kasurako, nire rss feed bat hainbat kontutan banatzen du: hemen eta hemen.
Technoratin oinarritutako beste sailkapen hau aurkitu dut eta Sarean.com nahiko goian ageri da. Technoratik emandako datuak erabiltzen ditu honek. Eta ez al da sinesgarriagoa? Beste blogetan dauden loturek eta aipamenek zehazten dute webgune baten garrantzia. Gorka Juliok egindako Bloginfluence are tresna egokiagoa iruditzen zait sailkapen bat ezartzeko. Zure blogaren URLa sartu eta hainbat sailkapenetan daukan tokia erakutsiko dizu. Nirea ez dago bertan oso ondo kokaturik, baina printzipioz beste sailkapenak baino fidagarriagoa zait.
Cybereuskadik Alexarena erabiltzen zuen, baina hori egiten zuten lagunek (Alianzo enpresak) orain beste batzuen konbinazioa erabiltzen du EAEko webguneen (euskaldunak zein erdaldunak) sailkapena egiteko. Konbinazio hori Alexa baino fidagarriagoa delako izango da agian, baina oraingoz zehaztasun onargarririk gabeak iruditzen zaizkit denak.
Nola eta zertarako manipulatu sailkapenak?
Zer fidagarritasun dauka Alexaren sailkapen horrek? Bat ere ez, esan dut, esanen eta esango. Alexaren nabigazio barra Euskal Herrian ia inork ez duela kontutan hartzea nahikoa izan beharko litzateke hori esateko. Hala ere, esperimentua egingo dut datozen asteotan, Alexaren barra pare bat ordenagailutan instalatuta, besterik gabe. Itxaron egingo dut gero eta ikusiko dugu emaitzak aldatzen diren. Beste batzuk ere konturatu dira Alexarena manipulagarria dela.
Baina oraindik Alexari atarramendua atera nahian dabiltza batzuk, euren prentsa oharretan web baskoen enegarren lekuan daudela iragarriz. Bistan da batzuek interes bizia dutela hori egiteko, zergatik? Dirulaguntzak, esaterako, izan daitezke manipulatutako sailkapenen (eta bisita kopuruen estatistika puztuen) helburua. Susmatia banintz pentsatuko nuke akaso bertoko instituzioek zenbait proiektu fantasmagoriko diruz ederto lagunduta, euskalgintzafuntzionariadoak eta talde editorial indartsu zenbaitek sareko proiektuetan aurkitu dutela bere burua finantziatzeko bide berri bat eta Alexak ematen diela behar duten justifikazio hori.
ETAren su-etena aldarrikatu zen egunetan bertoko webguneek izandako bisita gorakada aztertzen ikusi zen argiro askok nabarmendu nahi zutela igoera eta baten batek datu okerra ere zabaldu zuen. Haritz Rodriguezek GARAko bere erreportaian zioenez, norberari bere webguneko log-ak ematen dio bisiten benetako kopurua. Baina kanpoko kontrol baten faltan bisita horiek puztea oso erraza da.
Duela aste asko hasi nintzen testu hau zirriborratzen eta, bitartean, sailkapenen fidagarritasunagatiko kezka hori islatzen duten testu batzuk aurkitu ditut. Lehengo egunean Mutilmediako Arkaitzek eta Patxi Gaztelumendik estatistiken fidagarritasun ezaz jardun zuten, Patxik ranking-ekiko obsesio horri edukien gaineko kezka falta kontrajartzen zion bitartean.
Uztailak 12, 2006
Onartu behar dut ez zaidala futbola batere interesatzen. Munduko txapelketa hasi baino aste bi izan nuen mundialaren berri. Egunotan, hala ere, kezkatu nau jende askoren atxekimenduak Espainiako selekzioarekiko. Ez nabil Xabi Alonsori buruz, Bilboko kaleko jendeari buruz baino. Estraineko partida irabazi zuenean entzun nituen gool! batzuk eta bukaeran urruneko bolandera batzuk entzun nituen. Lehengoan ez nengoen partida ikusten eta algarak entzun nituenean Espainiaren garaipenagatik zela irudikatu nuen. Aitzitik, oraindik jende jatorra geratzen da zazpi kaleetan eta espainiarren porrota ospatzen ari ziren algarak.
Partida galdu zuenean frantziar zaletuen adierazpenak: “Zidane jubilatu nahi zutela? Toma!” Baina zeinek jubilatu nahi zuen ikertzen jarrita, Marcaren azal hau aurkitu dut. Hori bai kazetaritza garbia! Zaletuen jarduna ere maila horretakoa izan zen: beltzak zirela eta irain arrazistak botaz, marseillaise-a entzuten zen bitartean txistuak, Frantziarren aurkako topiko eta aurreiritzi españolazo horiek guztiak…
Horrek frantziarrak euren handikerian puztu egin zituen eta espainiarrek jipoia hartu zuten. Eta errematerako, Domenech entrenatzaileak, Kataluniako erbesteratu baten semea bera, espainiarra baino, katalana sentitzen dela esan zuen. Bitxia da baina adierazpen horiek ez dute oihartzunik izan Espainiako prentsan, blog honen egilea (katalana) ohartu denez. Dena dela, kanariar batek gogorarazi digunez, Zidane amazigh jokalariaren golei esker irabazi zuen Frantziak. Berriro kolonizatu baten lana inperio errepublikarraren loriaren alde. Hau guztia irakurtzean, ez dakit zergatik, baina Trainspotting filmeko berba hauek gogoratu nituen, protagonista eskoziarrak esana:
“Some people hate the English, but I don’t. They’re just wankers. We, on the other hand, are colonized by wankers. We can’t even pick a decent culture to be colonized by. We are ruled by effete arseholes”
Gu berriz bi nazio loriatsuk inguratuta gaude, ez nazionalistez beterikoak biak. Zorionekoak gu.
Uztailak 5, 2006
Kasualitateak, bai. Lou Reed aspalditik miresten dudan musikaria da, baina letragile-olerkari bikaina eta argazkilaria ere bada tipoa. Erakusketa egin du berriki honelako argazkiekin (kasualitatez, nik ere motibo berari egin nion behin argazki ez hain ikusgarria). Egunotan irakurtzen ari naiz oparitu didaten Atraviesa el fuego liburua, argazkikoa, berak bere letrekin osatua: letrak ingelesez eta gaztelaniara itzulita. Benetan letra onak dira Reed-enak eta irakurriz hobeto igartzen da horien dimentsioa, musikatik berezita, patxadaz.
Kasualitatez (edo kausalitatez akaso), lehengo egunean idatzi nuen hemen Orhipean liburu bikaina izateaz gain gomendagarria ere badela, euskaldunontzako ezezik, gaztelaniara, frantsesera eta ingelesera egindako itzulpenei esker, gure ezaugarrien eta hizkuntzak euskaldunoi eman digun mundu ikuskeraren berri atzerritarrei emateko.
Kasualitatez ere, asteburuan DVD bat ikusi nuen: A night with Lou Reed (1983). Aspaldiko zuzeneko emanaldi baten grabaketa da eta bertan azaltzen da berarekin Fernando Saunders baxu jotzailea. Duela bi urte Euskaldunan izan zen Reed. Berarekin Saunders, noski, zikiratu ahots bitxia eta harrigarria zuen Antony izeneko kantari bat eta Louren tai-chi irakaslea.
Bada, kasualitatez, Mikelen erdarazko Harrikadak irakurtzen jakin dut lehengo egunean Tolosan izan zela Lou Reed! Fernando Saunders baxu jolearekin eta tai-chi irakaslearekin Fronton jatetxean bazkaltzen, Ruper Ordorikaren anaiak gonbidatuta.
Tolosaldeko Hitzak harrapatu zuen scoop-a, erredaktorea eta argazkilaria bidalita. Berrian ere agertu zen albistea eta Diario Vascon geroago. Hauxe da Hitzan agertzen den argazkia. Baina egon… mahai gainean, ezkerraldeko txokoan dagoen liburua ezaguna egin zait… Orhipean da, ezta?
Orain gogoratu naiz: Aurreko asteko Luigiren liburuaren aurkezpenean Xamar izan zen… Eta Ruper ere bai… Kasualitatea? Agian.
Ekainak 15, 2006
Maczale sinestuna nintzen duela hamar urte. Komunikazioaren arloan lan eginez, autoedizioa, diseinua, segurtasuna… Faktore asko ziren Mac-eroak gutxiengo jaso horretako kide harro sentiarazten gintuztenak. Baina gauzak aldatuz joan dira denboraren podazuz eta aukera ez da lehen bezainbat argia niretzako. Eramangarri berria erosi behar eta, hainbat buelta eman ostean, azkenik PC bat aukeratu nuen duela hilabete. Aukera egokia egin dudala uste dut eta pozik nago makina berriarekin.
Inoiz baino mac gehiago ikusten dira bazter guztietan (blogak 2.0 topaketan baziren iBook eta Powerbook franko). Ipodak sona eman dio Appleri eta bere Mac OS X sistemaren egonkortasuna ere haren aldeko faktorea da. Bistan da Mac OS X oso sistema indartsua dela, baina garai batean ez bezala, egun ez dago Windows XP batean egin ez daitekeenik. Hardwareari dagokionez, berriz, oso indartsuak dira Applek atera berri dituen MacBook berriak, Intel Core Duo prozesagailu bikoitzarekin, baina Centrino motako PC eramangarri berriek ere Core Duo prozesagailuak dakartzate. Faktore erabakigarria, dudarik gabe, dirua da. Goazen, beraz, zer nahi dugun ikustera eta, ondoren, produktuak alderatzera.
Eramangarria nahi nuen, noski, baina pantaila txikikoa ez: web diseinua eta irudien moldaketak egiteko 15,4 hazbetekoa nahi nuen (baita filmak ganoraz ikusteko ere, noski). Prozesagailuak guztiak dira onargarriak, baina badirudi Intel Centrinoek energia hobeto profitatzen dutela AMD eramangarriek baino. Aurten atera berri diren Centrino Core Duo prozesagailu bikoitz horiek interesgarriak dirudite, batez ere gauza bi aldi berean egiten onak direlako. Diskoa ere ona nahi nuen, 60 Gigako SATA bat gutxienez, eta Giga bat RAM. Gainerako ezaugarriak garrantzi gutxiagokoak ziren.
PC ala Mac? Duela bost urte erosi nuen iBook-a, dirutza gastatuta, baina dexente merkeagoak dira orain eramangarriak, PCak batez ere. Orduan ez nekien Windows erabiltzen (Joxek Applerekin jarraitzeko aipatzen duen faktorea), baina azken hiru urteotan XP erabiltzen ikasi dut lantokian, halabeharrez. XP askoz ahaltsuagoa da Windows 98 baino. Mac OS X ere sistema sendoa eta ahaltsua da, baina programa sendoenak egun XPrako ere badira, arazorik gabe. Egia da PCekin kontuz ibili behar dela, birusekin-eta, baina egonkortasuna irabazi du XPk eta babes neurri batzuk jarraituz gero ez da aparteko arazorik izango.
Ezaugarri horietako hainbat makina konparatu nituen eta, 1.100 euroko Acer bat erostekotan nengoela, lagun batek Dell-en webgunean begiratzeko aholkatu zidan. Bertan aurkitu nuen Inspiron 6400 hau, azkenean erosi dudana. Eskatzen nituen ezaugarri guztiak zituen, baina Acerrak ez zituen TV irteera, Firewire eta giga batzuk gehiago bazituen honek. Merkeagoa zen eta gainera Dell-en zerbitzu teknikoaz iruzkin hobeak irakurri ditut Acer-en inguruan baino. Beste lagun batzuek normalean han erosten dute eta arazorik ez dute izan inoiz.
Zenbakiek argi eta garbi hitz egiten dute: Dell Inspiron 6400 guztira 969 euro kostatu zait (BEZ eta entrega barne), dendetan antzeko bat 1.400 inguru kostatzen den bitartean. Dell-en eskaintzak aldatzen dira egun batetik bestera eta une honetan Inspiron 6400 bat eros dezakegu 700 euroan: Centrino duo, nukleo bikoitzeko prozesadorea, 2 giga RAM, 60 GB sata diskoa, 15,4ko pantaila panoramiko dizdiratsua… Kriston pepinoa, nire ustez. Zergatik honelako makina bat kostatzen da bi bider gehiago dendetan? Eta antzeko ezaugarriak dituen Apple bat zergatik kostatzen da ia hiru bider gehiago? (2.429 euro). Sistema da aldea? Hardwareak dituen aukerak profitatzen dituzte sistema biek. Orduan, Zergatik ordaindu beharko nuke diferentzia erraldoi hori?
Guk uste genuen Gatesen inperioari aurre egiten zion gutxiengo kontzientziaduna ginela… Baina monopolioaren aurkari jatorrak ez gara maczaleak, Linuxeroak baino. Egia da orain arte Linux ez dela oso erabilgarria izan informatikaz ez dakiten-dakigunontzako, baina gero eta erabilterreza ere bada. Gu, azken urteotan, beste monopolio txiki edo botere baten mesedetan, enpresa pribatu baten mesedetan aritu gara eta enpresak esker onik ez digu erakutsi. Joxe Rojasek ondo daki hori eta antzeko gogoetak egin zituen apirilean Joxe Aranzabal maczalearen Zergatik Apple? testuaren iruzkin batean. Nik, hala ere, PC ezezik Mac ERE erabiltzen jarraituko dut oraingoz, lanean zein etxean.
Ekainak 13, 2006
Hurrengo idatziak
Aurreko idatziak
