'Beste' ataleko artxiboak
Benetan haserretu nauen triskantza ikusi dut lehengo asteburuan Larrabasterran. Gerrako Burnizko Gerrikoaren ametrailadora habiak eta bunkerrak suntsitzen ibili dira egunotan, gure ondare historikoa suntsitzen. Epaitegian salaketa jartzeko moduko suntsiketa. Mendi bat OSORIK jan dute makinek, malda osoa, tontorreraino. Triskantza ekologikora ohituta gaude azkenaldion, agintariek tarteka ekologista mozorroa janzten duten arren.
Kontua da aurrerabidearen izenean saldu diguten autobia eraikitzen ari direla Uribe Kostan, Diputazioak eta gure agintariek euren planifikazioekin (PTP) eta pelotazo inmobiliarioak eragindako fenomeno bati (trafikoa) erantzuna eman nahi dion egitura erraldoia. Uribe Kostako korridoreak lur sail asko suntsitu ditu dagoeneko, eta oraindik suntsitzeko gelditzen zaiena ez da gutxi.
Larrabasterran, korridoreak Munarrikolandatik datorren mendiaren magala ebaki behar zuela erabaki zuten diputazioko agintariek. Bertan, Larrabasterra eta Berango banatzen dituen ataka naturala babesteko, bunkerra eta ametrailadora habia eraiki zituzten 1937ko udaberrian, duela 69 urte. Bilboren defentsarako Euzko Jaurlaritzak planifikatu eta herritarrek eraikitako Burnizko Gerrikoaren azken muturra zen. Puntan habi txikia; gorago eta barrurago bunker handiagoa, Larrabasterrako tren geltokia gobernatzen. Urte hauetan guztietan, irek erdi estalita eta bidezidor arten sarbide gaitza edukita, oso ondo kontserbatu dira bata zein bestea. Baina aurrerabidea etorri da eta ez dio erreparatu hormigoizko eraikuntza zaharrari, gure probintziako agintariek ez dute kontutan hartu gure ondarearen parte denik. Inpunitate osoz eraitsi dituzte.
Duela sei hilabete atera nuen goiko argazki hau, ametrailadora habia txikia suntsitu zutenean. Orduan, haserre nengoen arren, pentsatu nuen “gaitzerdi, maldan gorago dagoen bunkerra ez dute ikutu”. Iragan asteburuan, ordea, nire harridurarako, mendia erabat urratuta ikusi nuen, malda osoa tontorreraino. Eta bunkerra? Erabat suntsitu dute. Orrazi erraldoia pasatu balute legez utzi dute malda osoa, askoz beherago pasako den errepidea egiteko. Ederto gabiltza. Eta bitartean, “gure eskualdearen ondare historikoa” goiburuko hitzaldiak antolatzen dizkigute… Martxa honetan, aurki, bost minutuko hitzaldi baterako ere ez dute izango, geratuko den ondarearekin.
Oroimen historikoa ezabatu nahi dutenen, aurrera begiratu behar dela diotenen (PP-UPN) rolean ikusten dut hemen PNV… Iruñeko Gaztelu Plaza datorkit burura, eta galdera bat: nora jo dezakegu herritarrok babes bila horrelako triskantza bat ikusten dugunean?
ahaztuak
Ekainak 1, 2006
2004 azaroan lagun bat galdu nuen, Joseba Sanchez, Matrako askorentzat. Minbiziak eraman zuen eta lur jota utzi ninduen haren heriotzak, triste eta amorratuta aldi berean, gu utzi baino bi egun arinago bera bisitatu bainuen ospitalean eta oso efektu bortitza eragin zidan aspaldiko laguna, lagun sendoa, alaia, jatorra eta bizia zena hain makalduta ikusteak. Ez nuen hemen ezer aipatu, kontu intimoa iruditzen zitzaidalako eta ni ez nago blogean horrelakoak biluzten ohituta.
Baina kontua da orain Josebaren familiak gure laguntza behar duela, laguntza ekonomikoa, jarraian azalduko dudanez, eta eskerrak Josebak lagun ASKO, asko eta onak zituela han eta hemen. Erromon hazi zen bera, baina aita arrantzalea izanik gurasoak Bermeon bizi dira aspaldi. Horregatik lagun talde ezberdinak zituen Matrakok Erromon, Gorlizen, Plentzian, Bermeon, Portugaleten… Horregatik eta, batez ere, kriston pertsona zelako bera.
Josebaren heriotzak lagun talde horiek biltzeko eta elkarlanean aritzeko bidea eman zuen. Plentziko sanantolinetan eta urte zaharrean txosna antolatu dute eta orain, Erromoko lagunek haren aldeko jaialdia antolatu dute Errekaldeko Kukutza gaztetxean.
Gogoratzen dut nola gustatzen zitzaion indabak jatea. Portugaleten, serbilleta bat bekokian ipinita, plater aurrean izerditan… Zelako bihurria zen, harrotasun puntu baziloia zeukan, beti txisteak egiten, gizonkeriak egiten besteetan, beti alai, beti irribartsu… Militantzian batera ibili ginen herrian, kartelak ipintzen, pintadak egiten… Intsumisioaren aldeko taldetxoa ere montatu genuen Gorlizen, gauzak egin nahi genituen… Ze ondo pasatu genuen koartelaren aurkako martxetan, inbasioak egiten… Oso momentu onak pasarazi zizkigun Josebak bere umorearekin, baita bere epaiketan ere epaileari irribarrea aterarazi ziola gogoratzen dut.
Baina zoritxarrez minbiziak eta Osakidetzaren arduragabekeriak bat egin zuten eta, hainbat hilabetez birus gastrikoa zeukalakoan bueltaka ibilarazi ostean, Osakidetzak minbizia zuela egiaztatu zuenerako ez zuen operatu nahi izan. Denon diruarekin ordaintzen dugun erakunde horrek azterketa ekonomiko hotza eginez erabaki zuen Joseba preszindiblea zela, ez zuela merezi hesteetako ebakuntza arriskutsu batean dirua gastatzeak arrakasta bermatuta ez bazuen. Bistan da ez zutela ezagutzen, oker zirela. Joseba ezinbestekoa zuen familiak eta lagunek. Ez zuen zalantzarik izan eta, euren ondasunak hipotekatuz, klinika pribatu batera eraman zuten, dirutza bilduta, berau salbatzeko ahaleginean. Maite duen edonork egingo lukeen moduan.
Onik atera zen ebakuntzatik, baina hilabete batzuk geroago agertu zen beste konplikazio batek ospitalera eraman zuen berriro. Beste ebakuntza bat egingo ziotela esan zioten orduan Osakidetzakoek… Bai zera! Ebakuntza ez zen inoiz heldu eta amatatzen utzi zuten apurka-apurka. Zergatik ez zioten ebakuntza egin? Eginez gero argi dago aurrekoagatik arrazoia emango ziotela eta, hilez gero, berak emango zien aurreko erabakia defendatzeko argudioa. Hori pentsatzen dugu Josebaren lagunok.
Baina esan dudan moduan, Josebak lagun asko eta onak zituen, eta horietako batzuek antolatu dute asteburu honetarako Matrako jaialdia Kukutza gaztetxean. Euren laguntza eman dute Kukutzakoek, Doctor Deseo, Atom Rhumba, Obligaciones, Bosco el Tosco, Ander Lipusek eta beste hainbat lagunek… Ez ditut ezagutzen Erromoko lagun horiek baina hemendik nire babes guztia eta laguntza eman nahi diet. Jaialdi interesgarria izango da, gainera, eta sarrera 5 euro baizik ez da kostatzen. Nik erosi dut txartela… Eta zuk?
Maiatzak 17, 2006
Maiatzaren lehena ospatzen dugu gaur. Batzuek manifestazioetan, beste askok hondartzan edo mendian… Eta gaurko eguna ilustratzeko aproposak diren kanta batzuk badirela pentsatu dut. Hasteko, noski, Internazionala dugu gaurko egunaren kanta ofiziala. Tira, ari naiz letra deszifratzen, erdarazkoak Rosetta moduan hartuta, baina oraindik “indazu albiristea” falta zait. Hala ere, urtero kantatzen dugu, bada ez bada ere.
Baina badira beste kanta batzuk hau ilustratzeko. Vladimirren gogora ekarri zuten behinola Hertzainen kanta: Buzo, kasko, musuzapiak aurpegian, sua eta kea Deustuko zubian… Eguneratuta izango litzateke: Merkatalgunea Sheraton ondoan, turistak pasiatzen eguzkitan, opera Euskalduna jauregian… Zaramaren Langile kaleratua patroia sokan ez dugu hemen errepikatuko, bake prozesua atakan jarri nahi ez badugu edo Miguel Sanzek Volkswageneko kaleratzeak leporatzea.
Bada bereziki gustoko dudan kantu bat, ETBko albistegiak ikustean sarri burura etortzen zaidana. Enpresa arrakastatsu bat aukeratzen dute eta haren doaiak kontatzen dizkigute, zuzendarien eta jabeen ahotan. Beti arrakasta horren arduradunak zuzendariak ei dira… Baina langileak? Bertolt Brecht-ek kontatu zigun eta Mikel Laboak euskaraz kantatu:
Zazpi Atedun Tebas hura, nork eraiki zuen?
Liburuetan Errege izenik baizik ez da ageri.
Erregeek garraiatu ote zituzten harritzar haundiok?
Eta hainbatetan porrokatua izan zen Babilonia,
nork jaso zuen beste hainbestetan? Lima distirant hura
eraiki zuten langilleak, ze etxetan bizi ote ziren?
Txinako Harresia bukatu zen iluntzean:
nora jo zuten harginek? Erroma bikain hura
garaitza arkuz beterik. Nork altxatu zituen?
Nortzuk menperatu zituzten Zesarrek?
Hain ospetsua zen Bizanziok, jauregiz besterik
ez ote zuen bertako jendearentzat? Alegiazko Atlantidan
berebat, itsasoak irentsi zuen gauean, biztanleak ito zorian
oihuka ari zitzaizkien beren esklaboei leguntza eske.
Alejandro gazteak India bereganatu zuen.
Berak bakarrik ote?
Zesarrek galoak menderatu.
Ez ote zuen berarekin sukaldari bat bederen?
Felipe Espainiakoak negar egin zuen bere Armada
urperatu zenean. Ez ote zuen beste inork negarrik egin?
Federiko Bigarrenak Zazpi Urteko Gerra irabazi.
Nork bestek zuen irabazi?
Garaitza bat orrialde bakoitzean.
Nortzuk atondu zituzten garaitza banketeak?
Hamar urtez behin gizon haundi bat.
Nork ordaintzen zituen haren gastuak?
Zenbat historia, hainbat galdera. Historiak bezainbat
galdera.
Zenbat historia! Zenbat galdera!
Maiatzak 1, 2006
Euskaldunon betiko ikurtzat hartua dugu txapela, gure izaerari eta irudiari erabat atxikia, baina egiazki ez ei da sortzez euskaldunona ezta betikoa ere. Xamarrek beti esaten du XIX. mendekoa dela, azkar hedatutako moda berria. Atzo ETBn txapelaren inguruko erreportaia interesgarria eman zuten, frantziar batzuek hemengo batzuekin batera egina. Txapela Biarnotik gurera pasa eta berehala hedatu zela kontatzen zuten… Ez dakit non sortua den, Biarnon beharbada, baina artzainen artean izango zela irudikatzen dut. Berehala, pobreen buruak babesteko primerakoa zela frogatu zuenez, konnotazio sozial eta politikoak hartu zituen: hiritarrek eta aberatsek kapela erabiltzen zuten bitartean, baserritarrek eta proletarioek txapela.
Laster zabaldu zen militarren artean (egun militarrentzako asko ekoizten du Elosegik), txapela soldaduen sinbolo bihurtuz. Txapeldun ezagun asko izan dira munduan azken ehun urteotan: Zumalakarregi jenerala, Borotra tenista, txapelgorriak, milizianoak eta pantera beltzak, Malraux, Hemingway, Che Guevara, Marlene Dietrich, Bonnie and Clyde… Baina munduan gehienek ez dute txapela euskaldunekin lotzen, askoz gehiago dira frantziarrekin lotzen direnak… Tira, egia da ere askok ez dakitelako zer den euskaldun bat. Behin, Brooklyneko antiguedade denda bateko erakuslehioan txapel bat ikusi nuen eta ezin izan nion nongoa ote zen jakiteko gogoari eutsi. Baionan eginikoa zen.
Kubako Santa Clara hirian izan nintzen beste batean, Che Guevararen omenezko mausoleoan. Azpian museoa dago eta Cheren bizitza kontatzen duen hainbat testu, argazki eta oroigarri. Han zegoen, kristalezko urna baten barruan, Che Guevararen txapela, txapel iraultzailea, fotogenikoa, ikonikoa… Euskalduna ote zen, barruko zigiluren batek agertuko zuen agian… Makurtuta, burua lurrean ipinita ia, barrenean zigilu moduko zerbait zegoen, oso hondatua. Ezin izan nuen ezer ulergarririk irakurri baina akaso bai, nire subjetibotasunetik pentsatu nahi dut-pentsatzen dut txapel euskalduna zela.
Apirilak 27, 2006
Gaur jakin dut Eloy de la Iglesia zarauztar zuzendaria hil dela. Nigan eta nire belaunaldiko gaztetxo askorengan eragin handia izan zuten filmak egin zituen berak. Nik ondo gogoratzen ditut Navajeros (1980), Colegas (1980), El pico (1983), El pico II (1984) eta La estanquera de Vallecas (1987). Bere filmetako aktore gehienen moduan, bera ere jausi zen El Pico haietan ageri zen menpekotasunean, orduan hain modan zegoen zaldi madarikatuan.
Transgresorea, homosexuala, komunista, drogazalea… Tipo berezia zen erabat, erdarazko Wikipediak deskribatzen duen moduan. Eta bere zine eredua berria eta berezia izan zen. Gogoratzen dut José Luis Manzano kirruduna, eta Pirri argala bere berbakera pasota sudurkari horrekin. Biak aktore barik kalekumeak, beste gehienak bezala, eta biak heroinak hilak. Krisi garaiak ziren, industriak eta hirietaranzko migrazioak sortutako gizarte desorekatuaren alderdi itsusia, iluna, izkutatua agerian jartzen zuen berak.
Eta De la Iglesiak desoreka horiek sortutako lumpen-ean bilatu zuen baztertuen epika berri bat, askorentzat erakargarria bilakatu zena. Plentziako zinema zahar hartan Navajeros, Colegas eta ondorengo Cine quinqui azpigeneroko guztiak proiektatu ziren, eta guk, umemokook, begiak zabal-zabalik ikusten genuen Seat 131ak, toreteak eta vaquillak, kanutoak eta jakoa ere bizimodu basati eta aske moduan aurkezten ziguten film haiek, Los Chichos edo Los Chunguitosen musikaz hornitutako pikoloen eta maderoen jazarpenak, trapitxeoak, paloak eta mobida guztiak. Hiztegia ere bereganatu genuen: talego, jaco, pillar, chute… Eta gure inguruko batzuek, fantasiosoenetako batzuk tartean, haien urratsak jarraitu nahi izan zituzten…
Baina istorioa Bilbon izanik, El Pico biak gogoratzen ditut bereziki. Paco eta Urko lagunak, bata txakurkumea eta bestea familia abertzaleko semea. Biak lagunak dira eta batera sartzen dira mobidan. Bilboko bazterrak txikitatik gogoratzen ditudan moduan ageri dira: grisak eta zikinak. Ez da nire irudipena, beraz, Bilbo horrelakoa baizen lehen eta itsasadarra gutxi gora behera argazki honetan ageri zen modukoa. Asko aldatu da gizartea, Bilbo aldatu den moduan… Jonki gutxiago daude eta ez dute palorik ematen ia. Hainbatek bere zorigaitzen errua Eloyri botako dio, epika hori sortzen laguntzeagatik, baina nik eskertzen diot berari (ia dokumentalista moduan esango nuke) utzi digun ondare hori, garai eta gizarte baten B alderdiaren erretratu horiek ondaretzat utzi izana.
Martxoak 24, 2006
Duela hamar minutu etorri zaigu lankide bat hori esanez, momentuz inork ez dakiela eta exklusiba Radio Euskadik daukala. Zeuk badakizu honez gero seguru El Mundok eta enparauek badakitela… Eta hala zen. Honez gero kristo guztiak irakurria izango du. Baina zenbat enteratu dira blogen bidez? Ez dut uste asko izan direnik. Azkar ibiltzen dira blogak, baina ez azken-azken uneko berriak emateko, gogoeta egiteko baizik.
Technoratin begiratu dut eta erdarazko hiru aipamen agertu dira dagoeneko. Beste batzuk indexatzen eta beste batzuk idazten egongo dira une honetan. Esperimentu interesgarria izan daiteke honelako berri-bonba bat (tranpa ere badela esaten hasiko dira aurki) nola zabaltzen den honelako tresnetan, Aurkin ere, noski (oraingoz ezer ez da agertu)…
Eguneraketa: Post hau duela ordubete argitaratu nuen (12:43etan) eta oraindik ez da ez Technoratin, ez Aurkin agertu. Technoratin dagoeneko erreferentzia mordoa agertu dira erdaraz eta bi euskaraz. Berrian bideoa jarri dute RealPlayerren eta baten batek Youtubera pasatu du. Hemen dago, baina ez da osorik agertzen, lokuzioa une batean mozten delako.
Eguneraketa 2 (18:38): Hemen dago bideoa behar den moduan.
Martxoak 22, 2006
Katalanen kontrako webgune espainiar batetik ateratata, hona hemen Katalunian ekoizten diren edo bertan oinarria duten produktu batzuk, kontura gaitezen noraino garen katalanak (Ibarra jauna eta, Alcampokoak bezala, estatut dela eta, Kataluniaren aurka dauden gainerako taliban mesetarioek honi guztiari egingo diote boikota?): Los Cafés NESCAFÉ, BONKA, MARCILLA; el refresco Okey; las Infusiones HORNIMANS y LIPTON; el Agua Fontvella, Aquarel, Viladrau; el cava catalán Codorniu, el cava catalán Freixenet, el cava catalán segura viudas, el cava catalan castellblanch, el cava catalán Delapiere, el cava catalán Rondel, el cava catalán Ramat; el agua Vichi Catalán; el refresco Nestea, la bebida isotónica ISOSTAR, el anís del mono, la Cerveza Damm y voll-damm, la Repostería Martínez, los Donuts, los Donetes, el Bollycao, los Phoskitos, los tigretones, los productos KINDER; el pan de molde PANRICO y Brooks American, el pan de molde BIMBO…
…El pan tostado TOSTAS BIMBO, los productos ORTIZ, los minibiscotes LU; las galletas Lu y Principe, las Galletas Fontaneda y Artiach, los Dietéticos GERBLE, SANTIVERI, BIOCENTURY; los chupachups, los caramelos Solano, el COLACAO, los caramelos smint, los caramelos Happydent, los edulcorantes NATREN, los edulcorantes MESURA; los chocolates CRUNCH, LINDT, FERRERO ROCHER, NESTLÉ, los postres ROYAL, el paladín Instantaneo, la nocilla, la gnutella la miel de la Granja San Francisco; los cereales Nestlé FITNESS, CHOCAPIC, LA LECHERA, NESQUICK; los yogures Danone, vitalinea, Actimel, La lechera, Sveltesse; las Salsas calvé, Ligeresa, Gallo y Hellmans; el tomate frito SOLIS y APIS; la leche condensada IDEAl y LA LECHERA; las papillas Blevit, NESTLÉ, MAIZENA, MILUPA (Barberá del Vallés); los potitos NESTLÉ y BLEDINA; los productos FRESCAVIDA (Gallina Blanca), los productos SALTO (KNORR), los productos GALLINA, las KNORR, los caldos ANETO, GALLINA BLANCA, las cremas MAGGI; los embutidos Casa Tarradellas, los productos Casademont, NOEL, los productos ARGAL; los Patés LA PIARA, APIS y Casa Tarradellas, el Fuet Espuña; los helados CAMY, los heladosFRIGO, los helados carte d’or; los ultracongelados LA SIRENA, MAHESO, las conservas DANI, las pizzas Casa Tarradellas, los productos BUITONI; boicot productos catalanes; la pastas Gallo, los productos El Pavo, los productos Buitoni, las especias DUCROS, los productos Matutano, los productos AFFINITY (DOG CHOW, PURINA, BREKKIES EXCEL); los productos VILEDA, SPONTEX, el papel transparente y aluminio VILEDA, los productos de zapatos KIWI, KANFOR, BÚFALO y YAK; los Detergentes COLON, DIXAN, WIPP EXPRESS, NORIT,MICOLOR y KALIA, el suaviznte VERNEL, ELENA, GIOR, PERLÁN, WOOLITE, el suavizante FLOR, VERNEL, el suavizante ELENA, el suavizante QUANTO; boicot productos catalanes; los sanitarios HARPIC, BREF WC; Lavavajillas MISTOL, CORAL, CONEJO, FROGGI Ambientadores AMBIPUR, AIRWICK, ROYAL AMBREE, Insecticidas de Cruz Verde (BLOOM, CUCAL), FOGO, las lejias NEUTREX, ESTRELLA, AMUKINA (uso alimentario), Gamuza atrapapapolvo FIX, VILEDA Friegasuelos TEEN, NEUTREX, boicot productos catalanes, CALGÓN y CALGONIT, Baterias y pilas CEGASA, Quitamanchas CEBRALÍN, Dr. BECHMANN, GIOR, MICOLOR, Quitagrasas KH7, CILLIT BANG, Limpia vitrocerámicas VITROCLEN, FROGGI, Antical FROGGI Limpiacristales GLASSEX, FROGGI Limpiamuebles CEDAR, POLITUS Limpiador en polvo, VIM Antipolillas, ORION, POLIL Preservativos DUREX; boicot productos catalanes; las compresas EVAX, las compresas AUSONIA; el gel SANEX, LACTOVIT, LA TOJA, MAGNO, AVENA KINESIA, LEGRAIN, Heno de Pravia; los desodorantes FA, BYLY, AZUR de puig, ROYAL AMBREE; los productos SCHWARZOPF, LLONGUERAS, REVLON, GENESEE, VITESSE; la paste de dientes LICOR DEL POLO, PAROGENCYL, FLUOCARIL, ORALDINE, ELMEX, CLYSIDENT, LACER, LISTERINE, DENIVIT; el enjuague bucal VADEMECUM, LICOR DEL POLO, los productos de afeitado WILLIAMS, KERZO, FLOID, AQUA VELVA; las colonias MYRURGIA, PUIG, ANTONIO MIRÓ, MASSIMO DUTTI, DON ALGODÓN; los pañales AUSONIA, DODOTS; los chupetes NUK, NUKETE; los carricoches y sillitas JANÉ; los juguetes EDUCA los cereales Nestlé FITNESS, CHOCAPIC, LA LECHERA, NESQUICK; los yogures Danone, vitalinea, Actimel, La lechera, Sveltesse; las Salsas calvé, Ligeresa, Gallo y Hellmans; el tomate frito SOLIS y APIS; la leche condensada IDEAl y LA LECHERA; las papillas Blevit, NESTLÉ, MAIZENA, MILUPA (Barberá del Vallés); los potitos NESTLÉ y BLEDINA; los productos FRESCAVIDA (Gallina Blanca), los productos SALTO (KNORR), los productos GALLINA, las KNORR, los caldos ANETO, GALLINA BLANCA, las cremas MAGGI; los embutidos Casa Tarradellas, los productos Casademont, NOEL, los productos ARGAL…
Tira, egia esan, ez nekien Nestle, Listerine, Danone, Lindt, Ferrero Rocher, Durex, Maizena, Knorr, Isostar eta beste batzuk katalanak zirenik. Batzuk AEBetako multinazionalak zirela uste nuen eta beste batzuk frantziarrak-edo, baina hala bada, Kataluniako inperioa ederto zabalduta dago munduan…
Martxoak 14, 2006
Kolaboratzaile sorta ederra bildu du Bilbo Hiria irratiak azken boladan eta une honetan saio berezitu on asko ekoizten ari da euskal hiriko irratia. Saioak egiten dituztenen izen batzuk aipatzearren, Mikel Urbeltz, Pedro Elias Igartua, Txuma Murugarren eta beste asko. Giro urbanoko irratia da eta haatik euskalduna. Konplexurik gabe Bilbo hiri euskalduna ere badela aldarrikatzen duena. Askok erdararen eremutzat duten Bilbo hori euskal metropolia da eta milaka euskaldun bizi gara bertan.
Bilbo Hiriaren irrati seinale analogikoak Bilbo Handia deritzona hartzen du. Bere FMko 96.0an entzuten da Basauritik Gorlizera, Txorierritik Santurtzira, eta milaka dira Euskal Herriko hiririk handienean, Bilbo Handian bizi diren euskaldunak, 55.000 edo horrelako zeozer. Baina Bilbo Hiriaren seinalea dagoeneko ez da Bilbo Handira mugatzen.
Programazioa sendotzeaz gain, hobekuntza teknikoa ere egin du irratiak, bertan ekoizten dugun irratia.com irrati-bitakoraren bidetik. Azpiegitura informatikoa eta telematikoa prestatu dugu etxean, sarean ere hosting aproposa eta sendoa hartu dugun bitartean. Langileen trebakuntzan eta webgunearen prestaketan ordu mordoa sartu dugu helburu batekin: bere programazioa osorik podcast eran eskainiko duen lehenengo irratia izatea. Eta gaurdanik zuk zeuk ere, internauta euskaldun horrek, entzuteko aukera izango duzu, edonon zaudela ere, edozein ordutan, zure gustoko programa.
Interneten bidez zuzenean emititzeaz gain, bloga ere bada eta, irratiari buruzko jakingarri guztiak emateaz gain, albiste eta ohar interesgarriak aurkituko dituzu bertan. Baina bere ezaugarririk interesgarriena Podcast asuntuan dago, dudarik gabe. Ezagutzen ez duenak seguru bere gustoko saioren bat aurkituko du eta, aurrerantzean, nahi duenean entzungo du mp3 formatoan, etxean, jogging egiten edo metroan, lanerako bidean. Besterik gabe, zuekin bilbohiria.com.
Martxoak 2, 2006
Bilbon euskararik entzuten ez den irudia egon da azken mendean bertako batzuen baina, batez ere, botxotik kanpoko euskaldun askoren buruan. Bilbon ibilita gauden euskaldun askori inoiz zera gertatu zaigula uste dut: euskaldun bikotea ikusi dugu, euren artean euskaraz, erdi-galduta dabiltzala helbideren baten bila. Zure burua eskaini eta erdaraz mintzo zaizkizu. Erantzuna, berriz, euskaraz eman diezu eta orduan harridura eta poza. “Ene! Majo iten dozu euskeraz, barriz”. Aintzinatik botxora jaistea erdararen erresumara igarotzea izan da euskaldunarentzat eta euskara, lotsatuta, zirkulo murritz batzuetan geratzen zen, ez zezaten euskaraduna aldeano ezjakintzat jo.
Euskal Hirian bai, egun euskara entzuten da kalean… Atzo lagun eta lankide dudan batek oso anekdota polita kontatu zidan, lehengoan berari gertatua: Indautxuko metro geltokiaren ahora hurreratzen ari zela neska itsu bat bere norabide berean zetorrela ikusi zuen. Bere ikusmena eskaini zion, besotik oratuta, eta hark onartu…
Barneratzean, eskilarekin kontuz ibiltzeko esan zion lagunak, gaztelaniaz, ten cuidado aqui edo horrelako zeozer. Beste hitz batzuk esan zituen eta nasara heltzean itsuak zera galdetu zion, agurtzearekin batera: “Oye, perdona, pero tu eres de la radio, verdad? Tu voz me suena“. Eta lankideak “bai, irratian egiten dut lan, irratia entzuten duzu?” erantzun zion. Eta neskak, ikasten ari denaren euskara basikoarekin baietz, euskaltegira dabilela eta hau eta beste kontatu zion…
Lankide hori Xabier Monasterio da, Bilbo Hiria irratiko gure lankidea. Eta berari, Mieltxori, Isabeli eta Apolori esker egunero entzuten da euskara Bilboko kaleetan. Beste asko kalean egunero-egunero ari diren bezalaxe ari dira eurak ere, irrati uhinen bidez, Bilbon euskararik entzuten ez den topiko tonto hori.
Martxoak 1, 2006
Gaur betetzen dira 30 urte Bir Lehlun (Mendebaldeko Sahara), 1976ko otsailaren 27an Saharar Errepublika Arabiar Demokratikoa (SEAD) aldarrikatu zela. Erbesteko errefuxiatuen kanpamenduetan (Tindouf inguruan Aljeria) eta askatutako guneetan errealitatea da saharauien errepublika, diplomatikoki hainbat estatuk ezagutua eta Afrikar Batasuneko kide. Hemendik bat egiten dut saharaui neba-arreben aldarrikapenarekin eta gogoratu nahi dut, saharatik webgunean irakur daitekeenez, gaur arratsaldean kontzentrazioak izango direla EAEko hainbat lekutan: Gasteizen, Bilbon, Bergaran eta Donostian.
Otsailak 27, 2006
Hurrengo idatziak
Aurreko idatziak
